çiçekle konuşmaya devam ettim.
hala ölmedim farkında mısın? dedi.böyle konuşmamasını üzüldüğümü söyledim ki gerçekti.
ortak noktalarımız var dedi.çiçekler de kendilerini güçsüz hissettiklerinde ilk tohumun yeşerdiği topraklara ekilirlerse can bulabilirler.
şaşırmıştım ama mantıklı da gelmişti.ani olması biraz sendeletmişti beni sadece.onu yeşerdiği topraklara diktim ve biraz canlandı gerçekten.
kendi ülkemdeydim ve merak ediyordum çiçeği ama asıl merak ettiğim beni tekrar sevip sevmeyeceğiydi galiba.bunun aptalca bir bencillik olduğunu düşündüm ama engelleyemedim
sonra balıklardan biri
'bu da geçer' dedi.
