birini inandırmakla birine inanmak paralel evrende birbirine asla rastlamayabilecek iki şeyken paralel olmayan evrende sen ve ben birbirimize rastladık.en son evinin önünde küçük bir gözyaşından yansıyan ay ışığı bugün daha da aydınlatmıştı güzel yüzünü ki ben hep güneşte görmeye alışmıştım ağzının yan kıvrımını.belki aklından bir sayı tut dediklerinde gelmiyorsun aklıma artık ama oraya düştüğünde yine de zırhınla düştüğünden acıyor kalbim ve ona yakın organlarım.hiç gitmesen mutlu olur muyum?
hiç gitmeyen bir kadın olmadı ki bileyim
