soru işaretinin de noktası var

durduğumdan beri -dur dediğin için- kaç kere ters düz ettim şilteyi uyumadan sırf dönüp duruyorum diye üzerinde? uyuduğumdaysa kaç sabah aramadım seni o şiltenin bir ucunda ?

kızmadım mı sanıyorsun o şehirleri,senin ve benim yaşadığımız şehirleri dere yataklarının kenarına yaptıkları için?boğulmadım mı her taştığında dereler küçük bentlerimizi alaşağı ettiğinde?ve sıkılmadım mı sanıyorsun her cümlemin sonuna soru işareti koymaktan..

oralı bile değilsem nereliyim?

        sırf sana benziyor diye sırf'a aşık olmuştum ve aramız da iyiydi.istediğim zaman bir yere sırf yazabiliyordum ve dünyanın en güzel şeyi değil miydi birinin sadece sen istediğinde yanında olması?tadını çıkarıyordum ama çok da alışmamaya çalışıyordum.sırf mutlu muydu bilmiyordum ama senin de mutluluğundan emin değildim ve bu da bir başka benzer yönünüzdü.

         bütün hikayeyi -di li geçmiş zamanda yazmama rağmen hala sırf a aşığım

çaktırmadan

hangisiysem

bir yaklaşık sonuç

son işime başladığım zamanlarda sesle ilgili ulaşılabilecek en üst seviyenin sessizliğin sesini yapabilmek olduğunu düşünmüştüm ya da bunu birisi söylemişti.hala tam olarak başaramasam da yaklaştım sanırım.

hayatımın hiçbir dönemi böyle sessiz olmamıştı çünkü.belki de hayatım zaten bölümlerden oluşmuyordu.yekpare bir ağaçtı ve iyi işlenmiş olduğunu umut ediyorum.duymuyor olmakla duyarsızlık arasına sıkıştım.duyarsızlık cehaletin bir kolu olarak rahatlatıcı oluyor yalnız kaldığınızda ama etrafınızda sizi tanıyanlar olduğunda hemen dönüyorsunuz her şeyi düşünmeye ve bazen de düşlemeye.

düş görüyorum,düş beni görmeden.

pastel çocuğun ölümü

ölmeden bağışladım bir kaç organımı ve bu beni sevmeden sana gelmem kadar aptalca olduğu kadar aynı oranda kaçınılmazdı.kalpsiz idare edeceğim -ne kadar olduğunu kestiremediğim- bu sürede tek korumam gereken organım midemdir ki kusmayayım ve görmeyesin içimdekileri.ve bağışladığım diğer organlarım da renklerimdir.sadece birisini vermiyorum o da üzerinde belli belirsiz tek öpümlük dudak izi olduğundan.


hiç bir pastel boya sonuna kadar kullanılmamıştır bu dünyada.

sa-lağım

düşmüştüm işte.belime kadar bokun içinde duruyordum.kımıldamıyordum daha fazla yerime bulaşmasın salak düşüncesiyle.konuşmak istedim seninle veya onunla,farketmezdi senin veya benim için ve duymazdın sen veya o.yerin biraz altında beni aramayı erteleyen bir kadın vardı ve bu bir cep telefonunun alarmını ertelemek kadar tatlıydı onun için..

gölgeçen hanı

gölgem bana dedi ki

sen git bir uydu bul kendine ve tadını çıkar,seviyormuş gibi yap ama arada bir gidiyormuş gibi de yap,kıymete bin,haşmetten in,düşünme sakın

ben senin yerine severim onu.